| Metody fizjoterapetyczne |
|
|
| Wpisany przez Administrator |
| wtorek, 29 czerwca 2010 09:22 |
|
Terapia czaszkowo-krzyżowa
Terapia czaszkowo-krzyżowa jest delikatną i nieinwazyjną formą terapiimanualnej, która poprawia naturalne mechanizmy autoregulacyjne ustroju.Podstawy teoretyczne oparte są na jednym z nowszych odkryć z zakresu fizjologii człowieka - układzie kranio-sakralnym. Opisywany jest on zazwyczaj jako półzamknięty system hydrauliczny, ograniczony układem opon mózgowo-rdzeniowych.Podstawową funkcją systemu jest utrzymywanie optymalnej homeostazy wwewnątrzustrojowej gospodarce płynem mózgowo-rdzeniowym. Trwająca nieprzerwanie produkcja i absorpcja płynu mózgowo-rdzeniowego prowadzą do cyklicznych zmianjego ciśnienia, które zgodnie z podstawowymi zasadami kinetyki cieczy,przekładają się na wzrosty i spadki ciśnienia wywieranego na ściany układukranio-sakralnego. Upośledzenie mechanizmów autoregulacji może prowadzić dozaburzeń funkcji organizmu, zwłaszcza w zakresie kontrolowanym przez ośrodki zlokalizowane w ośrodkowym układzie nerwowym. Wskazania do stosowania terapii czaszkowo-krzyżowej - bóle i zawroty głowy (takżemigreny) - zaburzenia funkcji narządu wzrokui słuchu - schorzenia otolaryngologiczne (uszy, zatoki) - dysfunkcje narządu żucia ( staw skroniowo- żuchwowy) - zespoły korzeniowe i przeciążeniowe kręgosłupa - wady postawy - urazy powstałe wskutek działania sił zewnętrznych – np. komunikacyjne - stany pobudzenia nerwowego - dysleksja - autyzm - przewlekły stres - zaburzenia nerwicowe - depresja - zaburzenia osobowości
Ortopedyczna Terapia Manualna - Koncepcji Kaltenborna i Evjentha Ortopedyczna Terapia Manualna jest więc wąską specjalizacją w obrębie Fizjoterapii ukierunkowaną na ręczne badanie i leczenie pacjentów z tzw. dysfunkcjami narządu ruchu,a więc z bólem, przykurczem i niestabilnością w obrębie stawówkończyn górnych, dolnych, stawów skroniowo-żuchwowych oraz w obrębie poszczególnych odcinków kręgosłupa. Wskazania do terapii manualnej bóle kręgosłupa szyjnego, piersiowego, lędźwiowego, rwa kulszowa,bóle głowy (migreny), bóle karku, bóle pleców,bóle barków (rwa barkowa), drętwienie jednej ręki lub obu rąk,bóle przeciążeniowe kręgosłupa (np. świeży postrzał po dźwignięciu ciężaru),skrzywienia kręgosłupa dzieci, młodzieży, dorosłych,bezsenność, zawroty głowy, szum w uszach, padaczka pourazowa,opasujące bóle w klatce piersiowej,niewielkie skrócenia kończyn dolnych (spowodowane asymetrią miednicy), bóle kręgosłupa w przebiegu ciąży i po jej rozwiązaniu, zespoły bólowe w przebiegu stwardnienia rozsianego, choroby Parkinsona i mózgowego porażenia mięśni,zespoły bólowe po urazach komunikacyjnych i sportowych
PNF Proprioceptive Neuromuscular Facilitation. Celem metody PNF jest ponowna nauka (tzw.reedukacja) lub odtworzenie konkretnej funkcji ruchowej, utraconej w wyniku choroby. Jest to kompleksowa terapia, oparta o najnowszą wiedzę i osiągnięcia zdziedziny neurofizjologii. Metoda PNF znajduje zastosowanie w bardzo wielu jednostkach chorobowych, głównie z dziedziny neurologii i ortopedii. - Leczenie ukierunkowane jest na odzyskanie utraconej w wyniku procesu chorobowego funkcjiruchowej. Wskazania do terapii z wykorzystaniem elementów metody PNF: NEUROLOGIA: · przebyte incydenty naczyniowe Ośrodkowego Układu Nerwowego w postaci udarów niedokrwiennych oraz krwotocznych mózgu · wszelkie choroby powodujące zaburzenia w utrzymywaniu równowagi · wszelki choroby powodujące upośledzenie stereotypu chodu · stwardnienie rozsiane(SM), choroba Parkinsona ORTOPEDIA: · pacjenci pooperacyjni,u których występują zaburzenia funkcji mięśni w postaci deficytu masy oraz siłymięśniowej · choroby mięśni szkieletowych (m.in. dystrofie, zaburzenia metaboliczne, zmiany zapalne) · złamania tkanki kostnej · uszkodzenia tkanek miękkich aparatu ruchu: mięśni, ścięgien, więzadeł, torebek stawowych · zaburzenia tzw.propriocepcji jako następstwo doznanego urazu tkanek miękkich · zaburzenia prawidłowej postawy - reedukacja posturalna · bóle kręgosłupa segmentu szyjnego, piersiowego oraz lędźwiowo - krzyżowego · neuralgie nerwu trójdzielnego oraz twarzowego · zaburzenia funkcji wegetatywnych (oddychanie, połykanie, artykulacja) · leczenie stawów hypermobilinych - stabilizacje stawów kręgosłupa oraz kończyn
Kinesiotaping Jest to technika, w której nakleja się specjalny plaster o elastyczności 130-140% i rozciągający się tylko na długość na miejsce leczenia. Jego ciężar i grubość zbliżone są do parametrów skóry, nie zawiera leków ani latexu. Odporny jest na działanie wody,a dzięki falowemu utkaniu umożliwia przepływ powietrza, przez co pozwala oddychać skórze. Ważną właściwością plastra jest również to, że nie ogranicza ruchów, co jest bardzo istotne w naszym życiu codziennym i w sporcie. Stosuje się go w terapii problemów stawowych i mięśniowych. Kinesiotaping oddziałuje namięśnie, powięzie, stawy, układ limfatyczny i nerwowy. Stosowanie plastrów zmniejsza ból mięśni i stawów, usuwa obrzęki limfatyczne, wspomaga pracę mięśni oraz koryguje niewłaściwą pozycję stawu. Wskazania do stosowania Kinesiotapingu: zespoły bólowe kręgosłupa
korekcja postawy ciała - wady postawy, skolioza stany pourazowe mięśni i stawów stany przeciążeniowe mięśni i ścięgien zwichnięcia, skręcenia, stłuczenia przyspieszanie wchłaniania krwiaka, wysięki stymulacja mięśni osłabionych rozluźnienie mięśni nadmiernie napiętych ochrona stawów działanie przeciwbólowe redukcja zapalenia zmniejszenie zastojów i obrzęków limfatycznych zwiększanie lub ograniczanie zakresu ruchu stymulacja proprioceptywna (czucie głębokie) |
| Poprawiony: wtorek, 29 czerwca 2010 09:47 |